Zaburzenia zachowania u dzieci mogą przejawiać się agresją, częstym łamaniem zasad, wybuchami złości, kłamaniem, niszczeniem przedmiotów lub silnym buntem wobec dorosłych. Takie zachowania nie zawsze wynikają ze „złego wychowania”. Najczęściej mają wiele wzajemnie powiązanych przyczyn.
Znaczenie mogą mieć trudności rodzinne, brak poczucia bezpieczeństwa, niespójne zasady wychowawcze, konflikty między rodzicami, przemoc, zaniedbanie lub doświadczenie odrzucenia. Zachowanie dziecka bywa sposobem wyrażania emocji, których nie potrafi ono nazwać ani regulować.
Przyczyną mogą być również problemy szkolne, odrzucenie przez rówieśników, przemoc rówieśnicza, nadmierne wymagania lub niepowodzenia w nauce. Należy także uwzględnić ADHD, zaburzenia lękowe, depresję, spektrum autyzmu, trudności rozwojowe oraz wpływ środowiska.
Niepokojące zachowanie jest często sygnałem, że dziecko potrzebuje pomocy. Wczesna konsultacja z psychologiem lub psychoterapeutą pozwala rozpoznać przyczyny problemu i zaplanować odpowiednie wsparcie dla dziecka oraz jego rodziny.