Emocje

Odczuwanie emocji w życiu to zdolność zauważania, nazywania i przeżywania tego, co dzieje się w nas w reakcji na sytuacje, relacje, wspomnienia i potrzeby. Emocje są informacją — nie są „dobre” ani „złe”, choć bywają przyjemne albo trudne.

W życiu emocje pomagają nam rozumieć siebie. Na przykład:

*Lęk może mówić: „coś jest dla mnie niepewne albo zagrażające”.

*Złość może sygnalizować: „ktoś przekroczył moje granice”.

*Smutek może wskazywać na stratę, rozczarowanie albo potrzebę zatrzymania się.

*Radość pokazuje, co jest dla nas ważne, żywe i karmiące.

*Wstyd często dotyczy poczucia oceny, odrzucenia albo niewystarczalności.

*Poczucie winy może informować, że naruszyliśmy własne wartości lub czyjeś granice.

Dojrzałe odczuwanie emocji polega nie na tym, żeby zawsze nad nimi panować, ale żeby umieć je rozpoznać, przyjąć i zrozumieć ich sens. Emocja sama w sobie nie musi prowadzić do działania — można czuć złość i nie ranić, czuć lęk i nie uciekać, czuć smutek i nie zapadać się w nim całkowicie.

W psychoterapii ważne jest uczenie się kontaktu z emocjami: gdzie są odczuwane w ciele, jakie myśli im towarzyszą, z jaką potrzebą się łączą i czy są adekwatne do aktualnej sytuacji, czy raczej wynikają z wcześniejszych doświadczeń.

Katarzyna Jutkiewicz